ျမန္မာ့ထုံးတမ္းအစဥ္အလာအရ အိမ္မေဆာက္ခင္ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည့္ အခ်က္ (၇) ခ်က္….

မြန်မာ့ထုံးတမ်းအစဉ်အလာအရ အိမ်မဆောက်ခင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည့် အချက် (၇) ချက်

အရွယ်ရောက်ပြီးလူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ စိတ်ကူးအိပ်မက်တွေတိုင်းမှာလည်း ကိုယ်ပိုင် အိမ်လေးတစ်လုံးပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ဆိုတဲ့အိပ်မက်က မပါမဖြစ်ပါဆဲပါပဲ။

အဲဒီစိတ်ကူးအိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်တယ်ဆိုတဲ့နေရာမှာလည်း ခေတ်အခြေအနေအထားတွေအရ တချို့က မြေဝယ်ပြီး အိမ်ကို ကိုယ်တိုင်ဆောက်တယ်။

တချို့က ဆောက်ပြီးသား အိမ်ဝယ်တယ်။ တချို့က တိုက်ခန်းဝယ်တယ်။ တချို့ကျတော့လည်း အလုပ်ရှုပ်မခံနိုင်လို့ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ပုံစံကို ကန်ထရိုက်အပ်တယ် စသဖြင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ အကောင်အထည်ဖော်လေ့ရှိကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကိုယ်ဆံဖြူသွားကျိုး အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်တဲ့အချိန်ထိနေထိုင်မယ့် အိမ်ကို အိမ်တလုံးပိုင်ရင်ပြီးရောဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့တော့ အလျင်စလိုဖြစ်သလို ဝယ်ယူတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ

ကိုယ်တတ်နိုင်ရင် တတ်နိုင်သလောက် ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျဖြစ်အောင် အဘက်ဘက်ကနေ ထောင့်စေ့အောင် ပြုလုပ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲဖြစ်ပါတယ်… ဒီလိုပြုလုပ်တဲ့နေရာမှာလည်း

ရှေးထုံးလည်းမပယ်နဲ့ ဈေးသုံးလည်း မကြွယ်နဲ့ဆိုတဲ့စကားအတိုင်းပဲ ရှေးက လူကြီးသူမတွေ အိမ်ဆောက်ရင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြတဲ့နည်းလမ်းများစွာထဲက အဓိကကျတဲ့ အချက်တချို့ကို ဝေမျှပေးချင်ပါတယ်။

၁။ မြေသန့်ခြင်း
ကိုယ်ဝယ်ယူတဲ့မြေဟာ ပိုင်ရှင်ဘယ်နှစ်ယောက်ပြောင်းခဲ့ပြီး အရင်က ဘယ်လိုမြေမျိုးဖြစ်ခဲ့မှန်း ရာဇဝင်ကို အရင်လိုက်လေ့လာပြီးမှ ဝယ်ယူနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါ။ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် မြေဝယ်ပြီးပြီ။ အဲဒီမြေပေါ်မှာလည်း အိမ်ဆောက်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုရင်တော့

မိမိနေထိုင်တဲ့မြေပေါ်မှာ သူတပါးက မကောင်းတဲ့အစီအရင်မျိုး လုပ်မထားနိုင်အောင် မကောင်းတဲ့အမှောင့်ပယောဂတွေ ကပ်မနေနိုင်အောင် ရှေးယခင်ကတော့ အဲဒီမြေပေါ်မှာ နွားနဲ့အရင်ထွန်ရပါတယ်။ မကောင်းသူမကောင်းသားတွေက ထွန်ကို ကြောက်တတ်ကြလို့ပါတဲ့။

ပြီးရင် ပြောင်းစေ့နဲ့နှမ်းစေ့ စတိပမာဏကို ယူပြီး အဲဒီမြေပေါ်မှာ ကျဲပက်ပေးလေ့ရှိပါတယ်။ နှမ်းက စီးပွားလာဘ်လာဘတိုးတက်အောင်ဖြစ်ပြီး ပြောင်းစေ့ကတော့ ဒီနေရာကို ပြောင်းရွှေ့လာတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကြောင့်ဖြစ်ပါတယ် ။

ပြီးရင်တော့ ရဟန်းသံဃာတွေကို ပင့်ဖိတ်ပြီး ပရိတ်ရွတ်ရပါတယ်။ ဒါကိုပဲ မြေသန့်တယ်။ မြေနှင်တယ် စသဖြင့် အမျိုးမျိုးခေါ်လေ့ရှိကြပါတယ်။

၂။ ပန္နက်ရိုက်ခြင်း
အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းတစ်ဆောင်ဆောက်လုပ်တော့မယ်ဆိုရင် ရှောင်ရန်ဆောင်ရန် အချက်တွေက အရမ်းကိုမှ များပြားလွန်းပါတယ်။ အဲဒီထဲကမှ အဓိကကျပြီး မဖြစ်မနေလုပ်ရမယ့်အချက် နောက်တချက်ကတော့ ပန္နက်ရိုက်ခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။

ပန္နက်ရိုက်တယ်ဆိုတဲ့နေရာမှာလည်း ကိုယ်အားတဲ့နေ့မှာ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့လူရဲ့အကူအညီကို ယူပြီး ရိုက်လိုက်တာမျိုးမဟုတ်ဘဲ တတ်သိနားလည်တဲ့လူတွေနဲ့တိုင်ပင် မေးမြန်းတွက်ချက်ပြီး အိမ်ပိုင်ရှင်ရဲ့နေ့နံ၊ အိမ်ဆောက်မည့် လ စတာတွေအပေါ်မူတည်ပြီး နေ့ကောင်းရက်သားရွေးရပါတယ်။

ရက်ရွေးတဲ့အခါမှာလည်း တန်ခူးသာကျော်၊ ထွန်းပေါ်ကဆုန်၊ နယုန်ညွန့်စ၊ အောင်လှ ဝါဆို၊ သာလို ဝါခေါင် စသဖြင့် သူ့လနဲ့ သူ့ရက် ရှိကြပါတယ်။ ဥပမာ တန်ခူးလမှာ အိမ်ဆောက်မယ်ဆို သောကြာနဲ့တနင်္လာရက်တွေကို ရွေးရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

နောက်ပြီး ပန္နက်ကြိုးကိုင်ရတဲ့လူဟာလည်း နီးစပ်ရာလူမဟုတ်ဘဲ တိုးတက်ကြီးပွားစေမယ့် အတိတ်နိမိတ်ကိုဆောင်မယ့် အိမ်ရှင်ရဲ့နေ့နံအလိုက် ဘယ်လိုနေ့သားကမှ ပန္နက်ရိုက်ရမယ်၊ ပန္နက်ကြိုးကိုင်ရမယ်ဆိုတာမျိုးတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။

မြန်မာတို့အယူအရ နဂါးခေါင်းအလှည့်ကလည်း ပန္နက်ရိုက်မယ့်နေရာမှာ အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါကိုလည်း တော်ကျွတ် မုန်းရှေ့၊ နပြာတွဲတောင်၊ ပေါင်း ကူး ဆုန် နောက်၊ န ဝါ ဝါ မြောက် ဆိုပြီး အတိုကောက်မှတ်သားထားလေ့ရှိပါတယ်။

အိမ်ဆောက်မယ့်လက ဝါဆိုလဆိုရင် နဂါးခေါင်းမြောက်ဘက်လှည့်တဲ့အတွက် ပန္နက်ရိုက်တဲ့လူက အနောက်ဘက်ကနေပြီး အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး ရိုက်ရပါတယ်။ အခုပြောနေတာက သာမန်အိမ်တလုံးဆောက်ရင် လုပ်လေ့ရှိတဲ့ ဓလေ့ထုံးစံအယူအဆတွေပဲ ရှိပါသေးတယ်။

တည်ဆောက်မယ့်အဆောက်အဦးက သာသနာ့အဆောက်အအုံ ဒါမှမဟုတ် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့အဆောက်အအုံဆိုရင် ပန္နက်တင်မင်္ဂလာအခမ်းအနားဆိုပြီး အကြီးအကျယ်လုပ်ကြတာလည်း မြန်မာ့ရိုးရာ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာတစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်..

၃။ တိုင်ထူခြင်း
အိမ်တစ်အိမ်စပြီးဆောက်တော့မယ့်ဆိုရင် ပထမဆုံးအနေနဲ့ အိမ်မှာပါဝင်တဲ့ အိမ်ကို ထောက်ကန်မယ့် တိုင်တွေကို အရင်ဆုံး မြေကြီးမှာ စိုက်ရပါတယ်။ တိုင်တွေကိုမထူခင် အမွေးနံ့သာပါတဲ့ရေကို သပြေခက်နဲ့ ဖြန်းပေးရပါတယ်။

အိမ်တိုင်တွေထဲကမှ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ ခေါင်တိုင်နဲ့ဥယျာဉ်တိုင်တို့ကို ထူတဲ့အခါ ငှက်ပျောဖီး၊ သပြေညွန့်၊ မြေစာညွန့်တွေကို ကြိုးနဲ့ချည်ပြီးထောင်ရပါတယ်။

အဲဒီနှစ်တိုင်ထဲကမှ ဥယျာဉ်တိုင်ကို အရင်ဆုံးထောင်ရပါတယ်။ ဥယျာဉ်တိုင်ဆိုတာ အိမ်ဦးခန်းတိုင်ကိုဖယ်ပြီး အဲဒီတိုင်ရဲ့နောက်က လက်ဝဲ လက်ယာတိုင်တွေကို ခေါ်တာပဲဖြစ်ပါတယ်။

၄။ အသား (သစ်သား) ရွေးခြင်း
အုတ်နဲ့အင်္ဂတေနဲ့ တိုက်ဆောက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအဆင့်က ဖယ်ထားခဲ့ရမယ့်အဆင့်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှေးယခင်ခေတ်တုန်းကတော့ ဘုရင်မိဖုရားတွေနေထိုင်တဲ့ နန်းတော်ကြီးတွေက အစ သစ်သားကို အဓိက သုံးပြီးတည်ဆောက်ကြတာမို့ ဒီအဆင့်က အရေးအကြီးဆုံးအဆင့်တဆင့်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

အိမ်ဆောက်မယ့်သစ်ကို မင်္ဂလာယူပြီး သစ်ကြိုပွဲတွေတောင် လုပ်လေ့ရှိပါတယ်။ အိမ်ဆောက်ရာမှာ သုံးဖို့မသင့်တဲ့အသားတွေကို မှားယွင်းရွေးချယ်တည်ဆောက်မိရင် အိမ်ရှင်နဲ့အိမ်သားတွေကို ထိခိုက်တတ်တယ် စီးပွားလာဘ်လာဘတွေ ဆုတ်ယုတ်တတ်တယ်လို့လည်း ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကျီးအာ၊ နတ်သက်၊ ပုခက်လွှဲ၊ တော်လဲ၊ သစ်ကြိတ်၊ သစ်တွဲလဲဆိုတာမျိုးတွေ၊ မအူ၊ မိကျောင်း၊ သခွပ်၊ ဆီး၊ သပြေ၊ ကလော၊ သစ်ဆိမ့်၊ လက်ပံ စတဲ့ အသားတွေကို ရှောင်ပြီးတည်ဆောက်ကြပါတယ်။

၅။ အိမ်အလှည့်ရွေးခြင်း
အိမ်ပိုင်ရှင်ရဲ့နေ့နံကို လိုက်ပြီး သူဆောက်တဲ့အိမ်က ဘယ်အရပ်ကို မျက်နှာမူရမယ်၊ ဘယ်အရပ်ကို မျက်နှာမူပြီးမဆောက်ရဘူးဆိုတာမျိုး ရှိပါသေးတယ်။ ဒါကလည်း အခုခေတ်အနေအထားအရ လိုက်နာကျင့်သုံးဖို့ခက်နိုင်တဲ့အချက်တချက်ပါပဲ။

လမ်းတစ်လမ်းရဲ့ ဟိုဘက်ခြမ်း ဒီဘက်ခြမ်းမှာ အိမ်တွေ တန်းစီတည်ဆောက်ထားကြတာမို့ မိမိအိမ်ဆောက်တဲ့အခါမှာလည်း အများနည်းတူ လိုက်ဆောက်ကြရမှာပါ။

ကိုယ်ကမှ အရှေ့လှည့်အိမ်ကို လိုချင်တယ်။ တောင်ဘက်လှည့်တာကမှ ကိုယ့်အတွက် ပိုအကျိုးရှိစေမယ်ဆိုရင်တော့ မြေဝယ်ကတည်းက ကြိုတင်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က အိမ်တွေရဲ့အလှည့်အနေအထားကို လေ့လာထားသင့်ပါတယ်။

ရှေးမြန်မာတွေရဲ့ အယူအဆအတိုင်းဆိုရင်တော့ အိမ်ပိုင်ရှင်နဲ့ ဘူမိကျတဲ့အရပ်ကို အိမ်မျက်နှာလှည့်မဆောက်ကြပါဘူး။ ဘူမိကျတဲ့အရပ်ဆိုတာ ညံ့တဲ့အရပ်ကို ပြောတာပါ။ အဲဒီဘူမိကျတဲ့အရပ်မှာတော့ အိမ်သာကို ဆောက်လေ့ရှိကြပါတယ်။

အိမ်မျက်နှာလှည့်နဲ့ပတ်သက်ပြီး နောက်ထပ်သတိထားရမှာတခုကတော့ လမ်းမကို ကျောပေးပြီး အိမ်မဆောက်မိဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်…

၆။ လှေကားထူခြင်း
ပထမဆုံးအနေနဲ့ အိမ်ကို အကြမ်းထည်အရင်ဆောက်ပြီး များသောအားဖြင့် နှစ်ထပ်ဆောက်လေ့ရှိတဲ့ မြန်မာအိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းဟာ များသောအားဖြင့် လှေကားထူမယ့်နေ့မှာတော့ လှေကားထူပွဲ ( လှေကားတင်) ဆိုပြီး ပြုလုပ်ကြလေ့ရှိပါတယ်။

အဲဒီနေ့မှာ ရဟန်းသံဃာတွေကို ပင့်ဖိတ်ဆွမ်းကျွေးတာတွေလုပ်ပြီး စပါးတောင်း၊ ဝါးတောင်း၊ ပဲတောင်း၊ ဆီအိုး၊ ငါးပိအိုး ၊ မီးခွက်၊ ကွမ်းအစ်အသစ် အသစ်တွေကို အသုံးပြုပြီး အိမ်အရာမြောက်အောင် စီမံကြလေ့ရှိပါတယ်။

လှေကားဆံ ခေါ် လှေကားထစ်အရေအတွက်ကိုလည်း မ ဂဏန်းထားရပြီး လှေကားတထစ်နဲ့တထစ်ကြားအကွာအဝေးကိုလည်း သေချာတွက်ချက်ပြီးမှ

လှမ်းလို့တက်လို့ကောင်းအောင် ၂၄ လက်မအကွာအဝေးနဲ့ ကလေးများတဲ့အိမ်ဆိုရင်တော့ လက်မ ၂၀၊ ၂၂ လက်မလောက် ထားပြီး ပြုလုပ်ကြတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်။

၇။ အိမ်သစ်တက်ခြင်း
ဒါကတော့ ကျန်တဲ့အချက် ခြောက်ချက်ထက် လိုက်ပြီးလုပ်ရလွယ်တဲ့ ခုချိန်ထိလည်း လိုက်နာကျင့်သုံးနေကြဆဲဖြစ်တဲ့ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာတခုပါပဲ။

မန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုအရတင်မဟုတ်ဘဲ တခြားလူမျိုးခြား ဘာသာခြားတွေမှာလည်း ဒီလိုဓလေ့ထုံးစံတွေရှိကြပါတယ်။

မြန်မာ့ဓလေ့ထုံးစံမှာ ထူးခြားတာကတော့ သံဃာတွေကို ပင့်ဖိတ်ပြီး ပရိတ်ပဌာန်းတွေရွတ်ဖတ်လို့ အိမ်သစ်ကို ကြိုဆိုကြခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအချက်ကိုတော့ ဆောက်ပြီးသားအိမ်ဝယ်ယူတဲ့လူတွေလည်း လိုက်ပြီးလုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။

အခုပြောသွားတဲ့အချက်တွေဟာ ရှေးကျတဲ့ အယူအဆများ၊ တချို့လည်း လိုက်လုပ်ရတဲ့ခက်တဲ့အယူအဆများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

မြို့ကြီးပြကြီးတွေမှာ ဒီအချက်တွေကို လိုက်မလုပ်ကြတောပေမယ့် နယ်မြို့တွေ ကျေးလက်ဒေသတွေမှာတော့ အိမ်ဆောက်ရင် ဒီအချက်တွေက ချန်ထားလို့မရတဲ့ မဖြစ်မနေလုပ်ဆောင်နေကြဆဲဖြစ်တဲ့ အချက်တွေပဲဖြစ်ပါတယ်။

မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံအရ ရှေးယခင်က အိမ်တလုံးဆောက်တော့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ထိ အသေးစိတ် အနုစိတ်ပြီး ဂရုတစိုက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်ဆိုတာကို ဗဟုသုတ အနေနဲ့မျှဝေပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။

အိမ်တစ်လုံးကို ကိုယ်တိုင် ဆောက်နိုင်မယ် ဆောက်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဒီအချက်လက်လေးတွေဟာ အထောက်အကူဖြစ်စေဖို့ရန်အတွက် ရည်ရွယ်ပါတယ်။

မူရင်းရေးသားသူအား လေးစားစွာဖြင့် ခရက်ဒစ်ပေးပါသည်။

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*